Racen voor de Fun

Alweer vier weken verder. De tijd vliegt. Dat is altijd al zo, maar nu ons gezinnetje is uitgebreid met dochter Nora lijkt het allemaal nog sneller te gaan. Het belangrijkste is dat het goed gaat. Met Liesse-Lotte, mijn vrouw, met mij, met dochter Luna van ruim twee, en met Nora. Ze slaapt nu, en dat geeft mij de mogelijkheid deze column op papier te zetten. Een column die natuurlijk moet gaan over mijn professionele hardloopcarrière.

Wat dat betreft is het mooi dat ik komende zondag meedoe aan de Airborne Freedom Run in Arnhem. Dat was vroeger de Bridge to Bridgeloop en daar is het voor mij allemaal begonnen. De eerste keer was ik twaalf (nu 35…) en werd ik tweede. Ik liep in een shirtje van Barcelona en kreeg na afloop een medaille omgehangen door Edward Sturing. Het zegt alles dat ik me dat nog herinner als de dag van gisteren. Inmiddels heb ik twaalf of dertien keer achter elkaar gewonnen, maar of me dat zondag weer lukt, durf ik niet te zeggen. De Airborne Freedom Run is sowieso een leuke wedstrijd met ook jeugdwedstrijden. Daar ben ik weer speaker.

De Posbankloop in Velp was ook zo’n wedstrijd waar ik vroeger regelmatig aan meedeed. Op 27 september is de editie van dit jaar en het zou best kunnen dat ik daar ook aan de start sta. Tot oktober doe ik het vanwege de geboorte van Nora wel iets rustiger aan, maar ik heb gewoon wel zin om te racen. Het hangt er een beetje van af hoe ik uit de Dam tot Damloop kom (20 september). Iets verder naar achter heb je dan de Zevenheuvelenloop op 15 november en de marathon van Valencia op 6 december. Of ik wel of niet meedoe zal de komende maanden duidelijk worden.

Als ik schrijf dat het met de Bridge tot Bridgeloop voor mij begon, dwalen de gedachten automatisch af naar die tijd. Een tijd waarin ik ook gewoon voetbalde. Bij AVW’66. Ik was op een gegeven moment ‘die voetballer die hard kon lopen’. Uiteindelijk dus de keuze gemaakt voor het hardlopen en daar zelfs mijn beroep van gemaakt. Toch kan ik iedere tiener aanraden hardlopen te combineren met een teamport. Als een keuze aan de orde komt, kun je die altijd nog maken.

Ik hoop dat zich in de regio een opvolger van zich aandient. Ik ga zeker nog twee jaar door, maar er komt een keer een eind aan. Dan zou het mooi zijn als iemand uit Westervoort of Arnhem het stokje overneemt. We zien het wel, in twee jaar kan veel gebeuren.

 

Deel dit artikel